Ik ben met mezelf in overleg. Het voelt goed te uiten dat ik in tweestrijd ben. Ik voel de liefde stromen en wil er iets mee… maar het helemaal zijn gang laten gaan in de momenten die er zijn voelt als een soort van verraad. Ik merk dat het belangrijk is dat ik haar straks recht in de ogen kan kijken. Kan zeggen dat ik hem inderdaad erg leuk vindt, maar PUNT. Ik hoop dat dat ruimte zal geven om straks meer te hebben dan de kleine ontmoetingen in het zwembad die ik koester. Hoe spannend het ook af en toe is… het meest genoot ik nog van een heerlijk gesprek in de zon op de rand van het bad… dáár zou ik meer ruimte voor willen hebben. Een afspraak en gewoon met elkaar kunnen praten, naar muziek luisteren, stuk wandelen, naar een concert, rijden in de bus. Van elkaar genieten op een manier die mag. Ik wil niets liever.. want de rest is eiland en eiland is wat we niet willen. Maar het hart laat zich niet altijd uit schakelen. Maar ik hoop dat ik er sterk genoeg voor ben. Dat ik de liefde kan laten stromen op een manier waar we verder mee kunnen.. de spanning er af. Met open ogen en een eerlijk hart.
Maar een deel in mij roept soms hard….. vergeet de anderen, denk nu toch gewoon eens alleen aan jezelf. Geniet en wat kan je de rest nu schelen.
Maar ik weet dat dat soort dingen te veel kapot maakt. Dat is al genoeg gebeurd. Dus daar luisteren we niet meer naar…. hoe moeilijk dat soms ook is.
Ik vind het leuk als je reageert. Reacties worden niet direct geplaatst. Ik lees ze wel allemaal. Als je je reactie privé wilt houden.. geef dat dan aan. Dan verschijnt je reactie niet op de website.