Vandaag de grote wandeling op de planning. Minstens naar de eeuwige sneeuw. Een hele uitdaging en eentje waar ik met gemengde gevoelens naar uit keek. Vorig jaar ook zo’n wandeling gedaan en het meeste van de tocht in mijn uppie gelopen, kijkend naar een rug die in de verte verdween. Gisteren al een stuk gewandeld en aangegeven dat ik het niet prettig vind om achter een rug aan te lopen. Dat we samen zijn en dat het dus ook een stuk leuker is om samen te lopen. Was een lesje ook uit Mars en Venus… zeg wat je verwacht.. toch?
En gisteren ging het redelijk goed. Dus complimenten uitgedeeld en aangegeven dat ik het zo veel leuker wandelen vind. Dat het veel motiverender is om samen te lopen en dat ik het prettig vind om elkaar in moeilijke stukken te helpen. Voordat we vandaag op pad gingen nogmaals duidelijk aangegeven dat ik het fijn vind om samen naar boven te lopen. En dat gebeurde ook. En het werd een hele mooie tocht. Zwaar, met veel steile stukken die ook nog eens glad, eng smal ed waren (en juist op dat stuk was ik opeens een stuk achterop geraakt….). Maar helemaal mee kunnen komen. En ook samen weer naar beneden. Af en toe nog even aangeven dat hij moest wachten.. helemaal in de Mars en Venus sfeer…tenminste.. zo had ik het wel begrepen.. haha… en dat werkt. Conditie van mij werd geprezen.. jaja.. elke dag zwemmen en fietsen… na de vakantie nog maar even flink mee door gaan.. Zwemmen een weg vinden en fietsen… probeer ik toch ook wel regelmatig te blijven doen. Ochtendrondje wordt wellicht wat vroeg… maar we zien wel. Ik merk zelf ook wel dat ik al veel meer conditie heb dan vorig jaar en toen was mijn conditie al veel beter. Ik denk dat vooral ook het vele fietsen wel tot grote verbetering heeft geleid.. haha.
De tocht was echt gaaf.. jammer alleen dat het beloofde 30 graden (vind ik minder jammer) maar compleet onbewolkt niet door ging. Daardoor gingen de mooie toppen wel schuil achter de wolken en was het vooral boven verrekte koud. Maar af en toe waren de wolken weg en dan mooi zicht op de eeuwige sneeuw.
Bovenop de berg nog even mijn vreugde dansje gedaan op muziek van jaja.. ons Justin. Werd niet helemaal begrepen, maar goed… voor mij was deze tocht naar boven een overwinning…een teken dat ik goed in mijn vel zit en dat mijn conditie top is.. en het muziekje… tja.. als het even niet ging even afspelen in mijn hoofd.. en dan kon ik weer redelijk zwevend naar boven.. Bekend beeld voor ogen. Maar vooral belangrijk vond ik ook dat ik ben doorgegaan.. dat ik meer een doorzetter ben en niet zo snel als vroeger maar opgaf. Maar misschien ook omdat het lijf sterker is dan vroeger en ook meer aankan.. en dat op 1 appel en wat notenzadenmix en lijnzaad… omdat we vergeten waren brood te bestellen en het onderweg ook weer vergaten. Nee… niet echt goed en dus vanavond wel netjes een groot bord gegeten…..probeer netjes op mijn gewicht te blijven.
Maar ben blij met de lessen Mars en Venus en de gesprekken daarover.. vooral dat… om de andere sekse te begrijpen. Daar ben ik nog lang niet over uitge-uitgewisseld.. dus daar wil ik vooral nog wel mee doorgaan. Is goed… geeft meer beeld over die mannen van Mars… en ik hoop voor de man van Mars… ook meer beeld voor de wezens van Venus.
En dan na de wandeling…. ff onderuit hoor….. zzzzzzzzz
Ik vind het leuk als je reageert. Reacties worden niet direct geplaatst. Ik lees ze wel allemaal. Als je je reactie privé wilt houden.. geef dat dan aan. Dan verschijnt je reactie niet op de website.