Gisteravond bij de voetbalvereniging de feestavond als bedankje voor iedereen die zich als vrijwilliger heeft ingezet. Eerst lekker barbecue en daarna disco met halverwege bezoek van een kennelijk beroemde zanger, Danny van Zoest, winnaar van tros duizend sterren. Ik werd erop uitgestuurd om foto’s te maken terwijl hij in de hal aan het inzingen was. Ach, leuk jochie en wel een prettige stem. Ik maak mijn foto’s en een praatje. Ook wel prettig persoon, helaas blijkt later niet helemaal mijn soort muziek. Maar onder het zingen ziet hij mij met mijn camera en hij loopt heerlijk naar mij te lonken. Gelukkig begint daarna de disco weer en die speelt heerlijk jaren zeventig swingmuziek. Dus met een paar dames de dansvloer op (waar is de jeugd toch nu weer gebleven). De oudste is er ook en wil nog best wel even met zijn moeder dansen, maar is daarna ook weer rap verdwenen. Heerlijke ouderwetse disco en we staan nog met twee moeders op de dansvloer. Na afloop sta ik nog even te praten met een paar mensen. Krijg complimenten voor mijn soepele lijf (ja geef mij swingende muziek en dat oude stramme lijf wil wel bewegen hoor) en dan komt er ook nog zo’n jochie, van ach laat het net 20 zijn, naar me toe, dat ik zo lekker dans en dat we nog wel ergens een uurtje door kunnen gaan. Ik voel me gevleid, maar nee, bedankt. Haha, maar kennelijk ben ik nog wel jong genoeg om gevraagd te worden. Ik ga helemaal gelukkig naar huis, LOL
Feestje 2
We zijn ondertussen al weer heel wat uurtjes verder en beneden gaat het feest nog steeds door. Eén jongen is ondertussen vertrokken omdat hij vandaag een korfbaltoernooi heeft en een andere jongen omdat hij een drukke dag had vandaag, met generale repetities voor een uitvoering en nog veel meer. De andere 2 jongens zijn nog samen met de jongste druk bezig met de Wii. Waar ze de energie vandaan halen?
En het was natuurlijk een groot feest gisteren met de 4-1 overwinning van gisteren. Na de nabespreking te hebben gezien was het tijd voor de eerste film. Daarna nog een tweede waarbij de jongens die vroeg weg moesten gingen proberen te slapen. Het was ondertussen al tegen 2 uur. De jongste en één van de vriendjes hebben niet geslapen. ZIj hebben de hele verdere nacht film gekeken. Fris en fruitig zaten zij alweer aan het ontbijt vanmorgen. Ikkan niet zeggen dat ik mij nu zo fris en fruitig voel op dit moment. Onze slaapkamer ligt zo dat je al het geluid vanuit de woonkamer (waar zij ‘sliepen’) makkelijk hoort. Maar het zijn leuke jongens, geen stom gedoe, geen stom gegiechel zoals met de ‘vriendjes’ uit zijn basisschoolklas. Dit is echt een leuk groepje met elkaar. Ze kunnen elkaar een beetje zieken, maar op een leuke manier. Nee, de jongste zit in de klas waar hij nu zit heerlijk op zijn plek en gelijk ook stukken beter in zijn vel dan op de basisschool. En dat is voor ouders (ook al ben je een beeeetje brak) best genieten.
Feestje
De jongste was in maart jarig en viert vandaag zijn feestje. Vier vriendjes komen straks en blijven ‘slapen’. Eerst gaan we gezellig gourmetten en daarna natuuuuurlijk naar Nederland Frankrijk kijken. De luxaflex zijn al dicht, daarvoor hangt aan een paar punaises een tafelkleed en daarvoor omgekeerd de bodemkaart van Europa. Overal hangen vlaggetjes, alle oranje prullaria ligt al in de kamer (wat een verzameling hoeden en petten hebben we ondertussen) en op de tafel ligt een oranje kleed. Natuurlijk zijn er oranjetompoezen en in de tuin hangen oranje lichtjes. Kan de dag nog stuk???? Alleen als Frankrijk roet in het eten gooit. Dan gooi ik acuut mijn vakantieplannen om en ga ik naar… nou dat weet ik nog niet, maar ergens anders heen, wellicht Italie. Jammer dat onze vrienden daar niet naar toe verhuisd zijn. Eigenlijk moet ik die even bellen. Of zij het ook oranje hebben gemaakt in hun huisje in Frankrijk. Maar het is bijna 5 uur, de gasten staan zo voor de deur met hun slaapspullen. Laten we er een heel gezellig feest van maken.
Zwemmen
Ik was op tijd wakker (6.15 uur), eigenlijk zoals de hele week, maar ik lag zo lekker. Het is altijd een hele stap hoor, in de vroege ochtend. Ik draaide me wee lekker om, net zoals gisteren en eergisteren. Ik ben nog moe, ik wil nog slapen. Maar eigenlijk weet ik best dat ik niet meer in slaap val, dat ik lig te balen als ik er nu niet uitga, want straks is het te laat én dat ik het heerlijk vind als ik eenmaal in het water lig. Dus met mijn slaperige kop toch uit het bed, aankleden en de ochtendkou in. Bij het zwembad is het rustig, er staan maar 3 fietsen en 1 auto, terwijl het in de vroege ochtend altijd best wel druk is. In het zwembad zie ik 4 koppies bewegen. Ik ga er in en begroet de jongen die altijd naast mij zijn baantjes zwemt. Ik geef aan dat het wel erg rustig is en iemand anders die aan komt zwemmen zegt dat er ergens een staking is, dat ze langzaam op de weg gaan rijden oid en dat iedereen waarschijnlijk heel vroeg vertrokken is. Maakt mij verder niet uit. Eenmaal door trek ik heerlijk mijn baantjes en ik ga vooruit. Van alle baantjes zwem ik er twee helemaal in borstcrawl, de rest in schoolslag. Ik ben weer trots op mezelf en ben blij dat ik me toch niet weer helemaal heb omgedraaid. Thuis is er helaas geen krant, onze bezorgster blijkt ziek te zijn. Maar dat mag de pret niet meer drukken. Hopelijk kan ik mezelf morgen weer voldoende een schop onder mijn kont geven. Het is heerlijk, als je eenmaal uit bed bent én als je eenmaal door bent.
trommelen
Onze trommelgroep was gevraagd om tijdens de Stuwwalloop in Oosterbeek de muziek te verzorgen bij de warming-up. De 2 uurtjes die wij op zaterdagochtend hebben is altijd veels te weinig, dus wij gaven graag gehoor aan deze vraag. Hier zijn de kinderen van de bovenbouw van diverse basisscholen zich aan het voorbereiden voor hun loop terwijl wij een heerlijk opzwepend ritme trommelen. Ik ben de hekkensluiter van de rij, met groen t-shirt
Watercoach
Drink je wel genoeg? Tja, ik neem het mij altijd wel voor, maar soms vergeet ik mijn tankje bij te vullen en heb ik geen zin om naar beneden te lopen en dan drink ik dus niet of veels te weinig. Spa levert nu een watercoach. Keuze tussen een coach online of op je desktop en als je snel genoeg bent, als een soort van stappentellerapparaatje.
Opgeruimd…. maar waar nou toch
5 jaar geleden heb ik de Sony F828 in bruikleen van de voetbalclub gekregen. Ik moest €200 borg betalen die ik weer terug zou krijgen als ik de camera weer in zou leveren. Nu ik de Sony alpha 350 heb gekocht kan ik die €200 best gebruiken, dus die F828 gaat weer terug naar de club. Maar waar heb ik nu toch de oplader geladen? Omdat wij een losse batterijlader hebben gekocht, gebruik ik die al een hele tijd niet meer. DIe ligt ergens veilig opgeruimd (neem ik aan). Alleen ben ik even kwijt waar. In ieder geval niet op alle logische plekken. Nu nog uitvinden wat de onlogische plekken allemaal kunnen zijn.
JAAAAAA we kunnen wél winnen van Italië
Gelukkig heeft het orakel Cruijff niet altijd gelijk. We kunnen best wel winnen van Italië en hoe. Geen schlemielige 1-0, nee een dikke vette 3-0. Vuurwerk ging hier gisteren in de buurt de lucht in. Ojee wat zal dat wel niet worden als we het helemaal halen?? Ook wij zaten natuurlijk voor de tv en de buuv haar bridgeavond ging niet door (wie plant dat ook dan op zo’n avond) dus die kwam bij ons kijken. Wij in oranje en natuurlijk overal oranje. Mijn oranje (Knorr) Holland schort voor het raam. Op de tv gebroederlijk de wuppies en de welpies, oranje handdoek over de bank, oranje t-shirts, oranje sjaal, oranje bekers… je kunt het zo gek niet bedenken. De buurvrouw keek haar ogen uit. Zij komt oorspronkelijk uit België, maar dat deel van de inburgeringscursus heeft ze duidelijk niet gehaald, of hoefde zij die niet meer te doen omdat ze al heel lang hier in Nederland woont. Maar ze lag in een deuk na elk doelpunt als een paar jongens uit de buurt geheel in oranje even juichend een ererondje komen maken en als ik de vlag (die na 5 mei nog niet was opgeruimd) door de kamer zwaai. We zijn echt gek, die hollanders… maar lieve buuv, je bent er nu zelf ook één. Dus hup naar de blokker en ga een brulshirt halen. Vrijdag mogen we weer, tegen Frankrijk. De jongste geeft dan een slaapfeest mét natuurlijk voetbalkijken. Voor die tijd even de wereldkaart op school halen. Doet het omgekeerd heel erg goed als Beamerscherm 😉
De koelkast
De sluitstrip van onze koelkast is ontzettend versleten, waardoor de koelkast niet altijd goed sluit. DIe moet je nu dus echt dichtduwen. Iets wat vaak niet goed gebeurt. Resultaat: een heleboek water (condens) op de plankjes wat weer zorgt voor schimmel aan de wand en aan de potjes. Dus vanmorgen de hele koelkast leeg, heel veel van die potjes gewoon weggooien en de boel eens goed schoon. Schaam schaam, dat is best wel lang geleden. Nu heb ik dus een hele lege, schone koelkast. De maten voor de sluitstrip staan al op een blaadje en zo even naar de witgoedboer in Wageningen, kijken of zoiets standaard te bestellen is. Of we nu een nieuwe koelkast moeten, vraagt manlief. Nou, laten we eerst dit eens proberen, is vast een stuk goedkoper dan een nieuwe (inbouw)koelkast. Hoewel de jongens al gelijk hun wensen hadden, zo’n luxe koelkast met van die ijblokjesdingen enzo.. erg duur, erg onnodig en bovendien geen plek, want die zijn er niet in inbouw.
Wii-fit loos
Wat moet ik nu eens gaan doen in de tijd dat de wii-fit weer terug naar nintendo is en mijn nieuwe wii-fit nog niet is geleverd. Dat stijgende lijntje was motiverend genoeg om weer een dagje door te zetten. Ik kan wel elke dag op de weegschaal staan, maar die weegt ten eerste niet nauwkeurig en ten tweede geeft hij mij niet zo’n leuk lijntje. Qua gewicht is de weegschaal wel zeer gunstig, want het scheelt geloof ik 3 kilo met de wii-fit. In mijn voordeel. Maar hij gaat maar per 500 gram, dus de sprongen zijn soms erg groot en je weet niet precies hoeveel er nu bij of af is. Eerst 71 en nu 70 of 71,4 en nu 69,6 of wellicht 70,4 en nu 70,5 Je weet het niet. Ben je een kilo kwijt of maar 100 gram. En bij de wii-fit wist je het, op 100 gram nauwkeurig. En volgens mij zijn weegschalen die zo nauwkeurig wegen bijna net zo duur als een wii-fit, dus geef mij maar een wii-fit. Kan ik ook af en toe steps doen, of over een hoog koord balanceren, of skieën of hoelahoepen. Maar vanaf maandag dus even niet. Waarschijnlijk maximaal 2 weken niet. Maar wellicht komt er een mailtje van Neckermann. Helaas…. niet leverbaar….. pas in september…..
Dus moet de skelter naar de opslag en de crosstrainer uitgeklapt, Moet ikde oude ghettoblaster zoeken voor muziek en ook het stepbankje maar weer in ere herstellen. We geven niet op… heb ik die wii-fit wel nodig? Tuurlijk en wii-play ook. Die wil ik eigenlijk ook houden.
Wii-fit is Wii-foetsie
Een paar weken geleden kreeg ik een Wii-fit te leen van Nintendo om een recensie over te schrijven op Kids en zo. Gevaarlijk natuurlijk want dat ding is reuze verslavend. Twee weken mocht ik hem gebruiken en in die twee weken werd hij goed gebruikt. Er werd zelfs om gevochten. Een bezoekje aan wat (online) winkels leverde overal lange wachttijden en net zo lange wachtlijsten op. Ik sta er wel op een paar, maar dat kon wel maanden duren. Dus waagde ik maar een mailtje naar Nintendo, of ik de leenwii-fit niet kon overnemen. Mijn contactpersoon bleek met vakantie en dus de wii-fit nog maar even gehouden. Vandaag was ze weer terug op haar werk, en helaas, zij hebben zelfs een wachtlijst voor de leenwii-fit en of ik die graag zsm terug wil sturen want hij had eigenlijk allang terug moeten zijn. Dus dit weekend nog een wii-fitten en dan maar hopen dat de levertijd bij Neckermann klopt. Daar zeggen ze dat ze binnen 2 weken leveren. Op dit wachtlijst stond ik nog niet en daar heb ik hem nu dus maar snel besteld. Die andere wachtlijst kan ikmij altijd nog van af laten strepen. Snik – daar gaat mijn lijntje.. Dat blijft gelukkig wel op de wii zelf staan, maar daar komt gewoon een gat in 🙁
Het lijntje
Hah, ja, het lijntje van het lijntje. Na de stijging van de afgelopen dagen gisteren vooral goed opgelet. Gelukkig was het lijntje gistermorgen weer wat omlaag dus dat zou helemaal goed moeten komen met nog een dagje opletten. Tot ’s avonds bij de voetbalvereniging een glaasje spa rood toe (oke, tijdens het koken een glas rode wijn, moet kunnen). Vanmorgen eerst heerlijk gezwommen, hoge verwachtingen, gaat het lijntje weer omhoog, niet veel, maar wel omhoog. En ik weet dat ik veel meer moet bewegen, dat de skelter van de jongens naar de opslag moet en dat ik dan de crosstrainer in de garage kan uitklappen en dat ik daar dan ook op zou kunnen. Dat ik als alternatief de dansmat nog heb en natuurlijk de Wii-fit. Maar het komt er niet van, terwijl ik er eigenlijk best wel tijd voor heb. Daar moet dus een kleine mentaliteitsverandering komen en wel gauw. En elke dag buikspieroefeningen, want er blubbert mij net iets te veel boven de broek uut.
Gewoon zo’n dagje
De dag begon vanmorgen lekker. Ik was op tijd (wat heet, ik was ontzettend vroeg) wakker en besloot dat ik dan maar moest gaan zwemmen. Daar was ik zelfs nog te vroeg, de hekken waren nog dicht. Heerlijk mijn baantjes gedaan (wel 16 geloof ik, da’s toch 800 meter). Daarna gewoon met de dag aan de slag. Ik wilde even mijn grondingsoefening doen, maar zat te stuiteren op mijn stoel, maar zodra ik mijn gegrond had, was dát gelijk over. De dag ging daarom in mijn ogen redelijk ordelijk. Begeleiden op school. met een aantal projecten hier thuis bezig. Dat loopt allemaal aardig. Tot vanavond. Presentatie van de nieuwe spelers van het eerste. Er moeten foto’s gemaakt worden voor de presentatiegids. En daar moet ik het allemaal bepalen, terwijl ik de coordinatie van de foto’s doe en de anderen eigenlijk steeds zeggen wat voor foto’s ze erbij willen hebben. Waarbij die anderen eigenlijk de vormgever is van het bureau wat de presentatiegids verzorgd. Toen ik dat vroeger met Angelique deed, de vormgeefster van een ander bureau, ging dat veel gemoedelijker. Die gaf aan wat voor soort foto ze wilde hebben, kwam eventueel zelf om te kijken of alles goed was en dat alles in goede harmonie. Nu voelt het een beetje als red je er maar mee en als ik niet echt de gene ben die alles bepaalt, red ik mij daar dus niet mee. Het maakt me onzeker. Zeker als mensen dan niet meedenken en een beetje de reactie hebben ‘zeg jij het maar hoor, ik weet niets’. Waardoor ik dus als een onzekere foto’s sta te maken en me een beetje verloren voel. Dát gaat dus volgend jaar ook anders. Als ze iets willen prima, maar of op mijn manier, of ze komen alles maar klaar zetten en ik klik wel…. maar misschien ben ik dáár volgend jaar ook al weer wat zekerder in 😉
Webcare-teams
Stel je hebt een klacht, geeft dat door aan het bedrijf en wordt dan niet helemaal naar tevredenheid geholpen. Je geeft dat door en wordt weer afgedaan met een standaardberichtje dat je naar een betaalnummer kunt bellen voor meer hulp. Je bent gefrustreerd want je voelt je niet serieus genomen door dat bedrijf. Ze lezen de berichten maar half, reageren daar met een standaard berichtje op en doen verder niets. Dan zet je daar een stukje over op je weblog en kijk, een reactie van het webcareteam van het bedrijf. Zij nemen je vraag wel serieus, reageren netjes en nemen je vraag verder in behandeling. Dat is aan de ene kant natuurlijk ontzettend netjes. Maar waarom is er zo’n webcare team? Omdat de supportafdeling van bedrijf continu steken laat vallen? Want ik kan mij niet voorstellen dat het webcareteam het web afstruint naar allerlei berichtjes van zeer tevreden mensen. Die lezen ze vast ook, maar daar doen ze volgens mij niets mee. Misschien eens ergens in een artikel zetten. Het zijn natuurlijk pluimen op je hoed. Nee het team is op zoek naar ontevreden klanten en die willen ze helpen. Zeer goed, maar daarvoor is toch de klantenservice? Dus wellicht ook wat geld van het bedrijf pompen in het goed functioneren van de klantenservice. Dan heb je minder gefrustreerde klanten en komt het webcare team alleen maar enthousiaste berichten tegen. Ik ben tevreden met het webcareteam van UPC. Maar het is toch wel vreemd dat je kennelijk via je eigen weblog met UPC moet communiceren om je klachten af te handelen.
De reactie van UPC
Naar aanleiding van de telefoontoestand met UPC had ik een klacht ingediend via de website van UPC. Mijn klacht was in het kort dat ik van de 30 minuten gratis telefonische helpdesk die ik kreeg, bijna 20 minuten in de wacht ben gezet en dat het daarbij helemaal niet nodig was geweest om te bellen als zij de informatie die ik nodig had gewoon in een brief hadden meegestuurd met alle andere informatie die je krijgt. Ondertussen moet even vermeld dat ik nog steeds niet ben teruggebeld, ja eenmaal toen ik er niet was en toen was het ook afgedaan via de mail. Reactie daarop nog niet gekregen.
Wel de reactie op mijn klacht:
Wij hebben naar aanleiding van uw bericht onze systemen nagekeken. Volgens onze administratie heeft u al contact gehad met onze helpdesk en zou uw vraag inmiddels afgehandeld moeten zijn. Mocht u onverhoopt toch nog vragen hebben dan verzoeken wij u vriendelijk om dit telefonisch kenbaar te maken bij onze helpdesk.
Wij zijn bereikbaar op maandag t/m zondag van 08:00 tot 22:00 uur op telefoonnummer 0900-1580 (€ 0,10 per minuut). Onze bereikbaarheid is het beste tussen 10:00 en 12:00 uur ’s ochtends en 13:30 en 16:30 uur ’s middags. Voor meer informatie kunt u ook terecht op http://www.upc.nl.
Mijn mailtje waarin ik heb doorgegeven dat ik weiger te bellen omdat ik eigenlijk mijn 30 minuten helpdesk niet heb kunnen gebruiken omdat van die 30 minuten 20 minuten in de wacht ben gezet. Ik vind het zo bijzonder klantonvriendelijk dat maar weer zelf moet bellen (tegen betaling). Jaja, en dat kost kapitalen natuurlijk omdat je dan vast ook een hele poos in de wacht komt te staan. Verder is het internet en de tv hier goed. Daarover geen klachten, maar als het het ff niet doet, dan mag je bellen, tegen betaling. Niet dus. Als er weer wat is dan mail ik. Laat zij maar bellen en als ik er even niet ben, gewoon nog een keer bellen. Niet weer zo’n standaard mailtje. Nu maar hopen dat het straks met het overzetten van de telefoon allemaal goed gaat. Anders kán ik niet eens bellen.
Welpie
[singlepic=21,400,,,]
Even om wat met mijn nieuwe camera te spelen
Disco
Na nog even wat achter de computer is het dan zover. Tijd voor de disco. Buiten rommelt en licht het wat, maar het lijkt gewoon droog. We zoeken de juiste discokleren bij elkaar en dan horen we het getik op het dak. Eerst een beetje en later veel meer. Het licht en dondert van jewelste en het hoost. Maar ja, we hebben afgesproken iemand op te halen. Zullen we met de auto?? Maar manlief weet nog niet hoelang hij wil blijven en met de auto krijg je weer dat de een vroeger naar huis wil dan de ander en wat dan? De regen lijkt iets minder en we gaan op de fiets. Alles is schijn en redelijk verzopen komen we even later bij onze voormalige buurvrouw aan, die mee gaat. Die bekijkt ons eens even en besluit dat we met haar auto verder gaan. Zij wil het niet zo laat maken, manlief ook niet, dus ik schik me. Eenmaal in de auto krijgen we werkelijk een giga onweersbui op ons dak. We vinden een plekje in de buurt van de disco, snellen onder 1 paraplu naar binnen en zijn net op tijd. Buiten komen donder en bliksem vrijwil tegelijk. Het zit echt recht boven ons. Maar wij zijn binnen, bestellen een drankje en betreden niet veel later de dansvloer, waar we maar heel even van af komen. Gelukkig hebben we het alledrie tegelijk gehad. De andere twee zijn moe en ik voel mijn voeten die niet zo aan mijn laarzen gewend zijn. Bij de uitgang kom ik nog een oude bekende tegen. Vroeger echt een ongelooflijk knappe vent, nu nog wel een beetje de looks, maar het lange slanke postuur van ooit is er niet meer.
Druk, drukker, drukst?
Om 03.05 gaat de wekker van de oudste. Hij is dit keer direct uit bed. IK blijf nog even liggen, maar ben bang dat ik weer in slaap val en dan ontzettend duf ben, dus ik ga ook maar uit bed. We eten samen beneden wat en dan gaat hij douchen. Tegen 03.45 stappen we in de auto en rijden we naar school. Daar wachten meer ouders met nog half slapende kinderen. Een paar van die ouders en alle kinderen, rijden straks naar Emmerich, waar de ouders de kinderen droppen die met begeleiding van 2 leerkrachten met de trein naar Lublin in Polen gaan. Ik rijd vanaf school weer terug naar huis. Het is inmiddels 04.45 en ik duik nog maar even mijn bed in. Niet dat ik echt slaap, maar hazeslaapjes doe ik wel. Dan is het alweer ochtend. Ik eet wat en vlieg naar de Djembee groep. De jongste geknuffeld want die gaat met zijn team zwemmen. 12.15 weer terug. Even wat koffie en dan vlieg ik naar de voetbal. Daar is een deel van het toernooi net afgelopen, dus eerst maar even boodschappen, dan terug naar de voetbal, wat foto’s maken van ons eerste dameselftal wat toevallig speelt tegen de dames van Zwaluwen uit Vlaardingen, de club waa rik vroeger altijd met mijn vader samen heen ging en waar alle leuke jongens van school voetbalden. Ik kwam er nog al eens, vroeger. Dan vlieg ik naar Dé voorjaarsbeurs. Ze doen heel groot, ik had vrijkaarten, maar het is de moeite niet waard. Ik hou er 2 pakken soep aan over en een lekker potje mosterd met honing. Ik ben net thuis en dan vlieg ik alweer me de auto naar Oosterbeek. Daar begeleiden we met de djembee groep de warmingup van de Stuwwallenloop/ Leuk zo eens in de open lucht trommelen. Weer thuis ga ik even bij de buren langs. Bij de een even iets brengen en bij de ander even de jongste begroeten die daar vanavond eet en logeert. Dan plof ik op de bank met een bord eten. Nu eventjes online en dan de discokleren zoeken en weer op pad. Nu naar Wageningen waar we naar de 30+ disco gaan. Daar heb ik enorme zin in en ik hoop dat ik er ook nog voldoende energie voor kan opbrengen. Want na zo’n rendag als vandaag zou ik het liefst eigenlijk stiekem onderuit op de bank ploffen en dan vroeg naar bed….
Na stagnatie dalen we door
Gisteren op de wii-fit: Zowel BMI als gewicht niet gewijzgd. Hè, terwijl ik toch wéér een dag had geprobeerd zo min mogelijk te eten en zeker neit te snoepen. Vandaag was het echter weer feest. Er was maar liefst 200 gram weg. Waardoor ik nog maar 5.5 kilo te gaan hebt tot het gewicht dat me wel leuk leek om in te vullen. Net binnen een ideal BMI. Straks gaan we er weer een paar pondjes afswingen, hoop ik. Morgen kijken wat het heeft opgeleverd.
Dalende lijn
Ik ben nooit zo van de weegschaal. Een blik naar beneden en het makkelijk of moeilijk aantrekken van een broek zegt vaak voldoende. Maar nu hebben we dus tijdelijk de wii-fit en die wil eigenlijk elke dag weten wat ik weeg. Dus braaf ga ik elke ochtend vroeg op dat ding staan. Steevast wordt mijn Mii een stuk dikker (maar ja, die heb ik ook als magere lat gemaakt, het is tenslotten een soort van Second Life daar) als mijn gewicht bekend is. Wii-fit houdt niet echt rekening met je lichaamsbouw en ik ben alles behalve tenger. Dat zou er eigenlijk nog best wel in mogen. Maar goed, dat gewicht houdt de Wii-fit netjes bij in een grafiek. Een lijntje die ongeveer horizontaal is bij mij, ligt dalend in het begin, dan opeens een scherpe dip naar beneden en weer omhoog (ik dacht dat mijn kleren een stuk zwaarder waren en dat moet je in het begin even aangeven – kennelijk was dat niet zo, vandaar die dip en daarna weer die stijging), opeens weer licht stijgend en dan vanmorgen weer lekker naar omlaag. En die lijn wil ik proberen vast te houden. Dus vandaag, net als gisteren, goed uitkijken met wat ik eet en niet trappen in de snoeptrek wat later op de avond. Niet aan toe geven…. NIET AAN TOEGEVEN!! Gisteren lukte dat en dat was te zien (denk ik dan) aan dat dalende lijntje. EN die wil ik morgen weer zien…. Ook mijn eigen weegschaal was goed gezind. Die stond op 71 kilo (de wii-fit is altijd wat minder vriendelijk) – daar eerst maar eens onder die magische 70 grens en daarna bij de wii onder de 70 grens en dan zijn we al een heel eind op de goede weg. En vooral ook veel blijven bewegen. Dat is gewoon overal goed voor.