Het leuke van nieuwe mensen ontmoeten is dat je ook kennis maakt met nieuwe muziek. En sommige muziek denk ik dan van… oké.. smaken verschillen, andere ben ik blij dat ik die leer kennen en weer andere tovert een gigantische glimlach op mijn gezicht. Vanmiddag teruggefietst met mijn maatje en die had net een plaat gekregen van Iron Maiden. Nu ken ik de groep wel van naam, maar ik kan er zo geen nummer bij bedenken waarbij belletjes gaan rinkelen. En dáár hebben we dan spotify voor. Dus even in geheugen de hoes oproepen en plaat zoeken. En die staat nu op mijn oren. En het is een plaat die zo’n gigantische glimlach op mijn gezicht tovert.Lees verder
Mijn verhaal: van 90 naar 60
Toen ik onlangs Mieke Kosters op een foutje op haar website wees en haar daarbij ook mailde dat ik veel aan haar boeken had gehad om gemotiveerd af te vallen werd ik benaderd ik wellicht interesse had in een interview. Omdat ik zelf vaak mijn motivatie haal uit successtories wilde ik wel meewerken. Het resultaat is een artikel op de website van Mieke Kosters. Ik heb er nog wel flink aan gesleuteld en hier en daar is het nog niet echt helemaal mijn verhaal… maar goed, de strekking klopt in ieder geval grotendeels.
Foto’s… deels weer terug
Joepie, ik heb een deel van de foto’s van mijn blog weer teruggevonden. De foto’s van de eerste berichten zijn er bijna allemaal weer. Dat waren allemaal foto’s van het oude systeem, toen er nog WordPress nog B2 was. Gelukkig had ik van die tijd een backup en was daar een mapje met de foto’s. Even wat aangepast in de database en joepie, die zijn er weer. Nu nog de foto’s van de jaren erna… en van alle NextGen albums. Voor iedereen die weer terug wil bladeren en ja.. daar ben ik er zelf ook een van.. het is toch een soort van dagboek, terug in de tijd boek. Dus ik hoop binnenkort ook die foto’s er weer bij te vinden. Is het verhaal tenminste weer een beetje compleet 🙂
Stipje staren
Vanmorgen alleen gezwommen.. nou ja.. alleen.. zonder mijn zwemmaatje. Gaf wel weer de gelegenheid om te socializen met andere mensen. Weer eens even bijgepraat met de vader van een klasgenootje van Marco. Bij zulke verhalen ben je toch altijd blij dat het zo goed gaat met je kind. De jongen zit al 4 jaar in een psychose. Gaat bij tijd en wijle wel wat beter, maar toch… het is een hele zorg. Eenmaal thuis aan het werk, maar dat wil niet zo lukken. Vraag me af hoe het met mijn zwemmaatje is. Zie dat hij nu op Schiphol is… spannend, een kind uitzwaaien dat het avontuur tegemoet gaat. Ik weet nog dat Marco naar Brazilië ging.. alleen die grote oversteek. Dan sta je je kind uit te zwaaien en hoop je dat je over een poos hem weer heerlijk even in je armen kunt nemen omdat hij weer veilig thuis is. En nu staar ik af en toe naar rondje met het zo vertrouwde gezicht… nog op Schiphol en dan… heb wel zin om aan het eind van de middag een stuk te fietsen… kan altijd natuurlijk. Maar goed gezelschap op de terugweg is natuurlijk helemaal top.. dus hou ik het stipje een beetje in de gaten….
Down Memorylane – voetbalstadions
I
k kan het even niet laten om mijn fotoalbums terug te bladeren na het zien van een promofilmpje van Arsenal op internet. Voetbalstadions moeten tijdens onze vakanties altijd bezocht worden en we krijgen dan meestal wel een college over welke wedstrijden er dan gespeeld zijn. Met name de wedstrijden begin zeventiger jaren van Ajax zijn heilig… en natuurlijk allerlei wedstrijden van Oranje.. ook rond die tijd… tja.. .mannen. Ook tijdens onze vakantie in Engeland werden natuurlijk diverse stadions bezocht. Normaal zie ik de meeste alleen van de buitenkant. Maar hier in London mocht ik mee de stadions bezoeken. Daar werden beide stadions van Arsenal bezocht (het oude hebben we helaas niet kunnen vastleggen.. meer dan de muur aanraken en door een sleutelgat gluren ging helaas niet. En natuurlijk het stadion van ChelseaLees verder
Fietstochtje
Ik kan er heerlijk van genieten, de tochtjes langs de Grift. Heen in mijn uppie, genietend van de stilte, het geruis van de wind, het geluid van de vogels. Wisselende luchten, met af en toe wat dreiging. Of soms gewoon blauw, zon, warm… om aan het eind van de Grift het terugfietsgezelschap te treffen. En dan samen dezelfde weg weer terug. Bij gebrek aan woon-werk verkeer moet je soms gewoon het woon-werk verkeer van iemand anders ‘mis’bruiken om toch aan een goede portie dagelijkse beweging te komen. En helemaal mooi als dat door een mooie omgeving gaat. Natuurlijk wel kiezen voor goed gezelschap.. dat maakt de tocht dan helemaal aangenaam.
Waar zijn mijn foto’s?????
Ik ga eens heerlijk terug in de tijd op mijn blog… zie ik dat opeens van heel vroeguh alle foto’s weg zijn. Geen punt denk ik, ik zie dat de link niet meer klopt naar de locatie van de afbeelding. Maar als ik op de server naar de mappen ga zie ik alleen maar leeg…. leeg… leeg 🙁 Waar zijn nu toch al mijn foto’s gebleven en ja… mijn blog is nog al eens verhuisd van de ene plek naar de andere, van een subdomein op kalamake, naar uiteindelijk bronblog.. maar dan zou ik toch verwachten dat alle foto’s mee zijn verhuisd.. maar nee. En zo zorgvuldig als ik verhuizingen voor mijn klanten doe, zo slordig ben ik kennelijk voor mezelf.. want natuurlijk is er nergens een fatsoenlijke backup terug te vinden. Ik baal als een stekker, mijn blog voelt kaal. En dat terwijl ik juist bezig was hem weer wat nieuw leven in te blazen en ook hier wat meer te vertellen en niet alleen op facebook. Maar goed… tis beurt.. doe je niets meer aan. Gewoon blijven ademhalen en blijven genieten van het leven. En ergens zijn die foto’s natuurlijk gewoon, maar het is zo’n gezoek en gezeur……
Zondagbeslommeringen
Het is weer zondag, tijd voor de wekelijkse lange run. Als ik uit bed kom ga ik op de weegschaal staan. Gisteren vriend op bezoek gehad en gewoon lekker gegeten. Hoewel ik met koken goed rekening met mezelf hou, probeer ik toch ook gewoon een volledige maaltijd op tafel te zetten voor mensen die niet neurotisch worden als het wellicht iets te veel wordt. Leuk recept gevonden met een tomaten saus waar je eieren in pocheert en daarna nog wat makreel doet. Die makreel laat ik de volgende keer zitten. Er is vast wel een graatloze vis die je daar heerlijk in mee kunt pocheren. Makreel is lekker, sjee wat heeft die vis een graten. Het is eigenlijk een tunesisch lunchrecept, maar ik zie vocht genoeg, dus kook er lekker een bak zilvervliesrijst bij. Dan hebben de mannen hun vulling. Spannend, maar het blijkt ontzettend lekker.. dat recept houden we erin :). Heerlijk toetje met een fles Sauternes.. jammie. Helaas ook eentje door de gootsteen.. Ik vergeet soms deze luxe flessen. Bewaren voor hét moment kan dus betekenen dat ze over de top gaan. Binnenkort maar eens in mijn ‘wijnkelder’ duiken en wat flessen controleren en eventueel dus maar openen en of van genieten of door de gootsteen. Gelukkig zijn het er niet zo veel meer. Lees verder
Rustdag
Wakker worden met de zon die onder de gordijnen door piept. Het lijkt een hele mooie dag te worden. Gordijnen open en ja.. daar is ze dan weer eindelijk. De ZON. Het lijkt me heerlijk zwemweer, maar ik pas vandaag even. Niet alleen omdat ik weet dat mijn zwemmaatje er toch niet is, maar ook omdat mijn lijf even een seintje geeft dat ze even rust wil. Ik hoest de longen uit mijn lijf en ik lig wat te snotteren. Ik moet lachen, want ik weet best waar ik verkouden van ben geworden. Fietstochtjes waar je toch hard fietst en het zweet op de rug krijgt, terwijl er ook een koud windje is. Tuurlijk word je daar een keer verkouden van… maar een rustdag zal me goed doen. Morgen weer hardlopen. Met een blik op de weegschaal zie ik dat ik vandaag ook niet echt ‘hoef’ te sporten. Hij staat netjes op 60, het magische getal En ja.. natuurlijk mag hij het liefst weer terug naar de 58, maar 60 is die ene magische bovengrens. En vandaag dus even rustig aan blijven doen, met eten en bewegen. Morgen dan het 11k rondje en dan ben ik vast op dat gebied ook weer helemaal happy.
Een heel sterk lijntje
Een rare dag vandaag. Het begon mooi en heerlijk. Genieten van elkaar. Daarna dat mailtje, maar ach.. als ik relativeer was het wellicht ook weer een klant die veel wil, maar toch uit eindelijk weer weinig geld heeft om dat te realiseren wat ze allemaal wil en zit je weer voor een appel en een ei een standaard website te bouwen. Jammer van de tijd die ik er al in had gestoken, maar goed…. er zijn ergere dingen. Tijdens het gesprek met onze boekhouder voel ik me vreemd. Er komt een heel raar gevoel over me.. een moeheid, verdriet, onrust die ik niet kan plaatsen. Ik probeer te peilen waar het gevoel vandaan komt.. is het mijn gevoel, ben ik gewoon moe, moet ik ongesteld worden of ander hormonaal ding, of is er ergens iets met iemand aan de hand. Lees verder
Contactloos
Elkaar zien is elke keer weer een feestje…. maar de tussenperiodes zijn zo… stil….ik mis dat zo de kleine berichtjes die we vorig jaar uitwisselden. Aan de ene kant is het ook wel rustig, want je hoeft niet steeds te spieken of er wellicht wat is.. of er een groen balletje komt.. maar oh.. wat mis ik het. Dat even kleine dingen kunnen uitwisselen… soms de diepte in, soms een klein kattebelletje… gewoon even dat kleine beetje contact, even checken of alles met de ander nog goed is. Maar ik hoop dat dat er weer komt. De mogelijkheid om even wat uit te wisselen, even de tijd te verkorten tussen de periodes dat we elkaar weer zien. Even de stilte doorbreken.
Met het hoofd in de wolken …
Net terug van mijn sportochtendje… 20 baantjes zwemmen, een hele hete, hele fijne douche daarna en dan nog een rondje door de Kraats rennen. Dat is dus rennen terwijl je met je hoofd nog zo’n beetje onder de douche staat. Van mij mag zo’n douche eigenlijk wel uren duren.. maar goed… er moet ook nog gewerkt en zo worden. Nu maar weer muntjes verzamelen voor dinsdag, want tja… helaas….Lees verder
Terug in de tijd
Ik hang op de bank…. serie is afgelopen en ik besluit toch nog maar even te schakelen naar de groene mat.. het is nog 1-1, Polen tegen Portugal. Ik weet even niet wat ik gepouled heb.. ik denk Portugal, maar zou zo ook maar eens Polen kunnen zijn. Maar het voetbal is saai en ik ben gewoon wat aan het facebooken en besluit dan terug te gaan naar dit blog. Even terug naar de eerste berichten, dat is alweer van 13 jaar geleden, december 2003. In het begin veel geschreven, daarna een poos weer niet, toen weer wel en na verloop van tijd kwam facebook en toen gingen de berichten maar daarheen.Lees verder
Gewichtcontrole
De weegschaal stond me vanochtend niet aan. Het zit tussen de oren, dat weet ik wel, maar die 60 dat is een drempel als het gaat om de oude weegschaal en voor de nieuwe weegschaal is dat de 63. En vanmorgen zat ik op beide weegschalen boven mijn maximale waarden. En ik weet dat het belachelijk is dat ik elke dag die weegschaal controleer, maar controle is belangrijk. Ik zou er niet aan moeten denken dat je na een week opeens blijkt teveel te zijn aangekomen terwijl je dat wellicht eerder had kunnen corrigeren als je eerder had gezien dat er wat bij was gekomen.Lees verder
Feeling stronger every day 2
De plaat bij het vorige verhaal….. Een mooi nummer van Chicago.. dat moest ik maar eens gaan luisteren:
https://youtu.be/4PvN7ujfj2w
Feeling stronger everyday
What doesn’t kill you makes you stronger en ja… dat merk ik. Het afgelopen jaar is mooi en moeilijk geweest. Het is ontzettend mooi een liefde te voelen waar je je ontzettend bij thuis voelt, maar moeilijk als je dat deels ook los moet laten omdat je nu eenmaal niet alleen op de wereld bent en er al verbintenissen zijn die je niet los kunt en wilt laten. Maar naast dat het soms moeilijk is een liefde te voelen waar ik me niet helemaal aan kan geven merk ik ook dat het voelen van die liefde en het weten dat die liefde er is me sterker heeft gemaakt. Lees verder
Zwemfestijn
Ik kom in het zwembad en zie het briefje al aan de poort hangen. Bovenbad is weer dicht. Dat is dus weer zwemmen in het koudere en ondiepe middenbad… maar….grote kans dat er na afloop dan weer gratis van de warme douche gebruik gemaakt kan worden. Iets waar ik vannacht van gedroomd heb… die warme douche. En nog gedacht dat ik wellicht muntjes zou moeten meenemen om na het zwemmen een warme douche te kunnen nemen. Want de warme douche is meer een hete douche… en ontzettend lekker. En ik heb besloten het gewoon allemaal maar te laten gebeuren. Er is iets als proberen tegen te houden, maar wat er is kun je niet tegenhouden. Ik wil het eigenlijk ook helemaal niet tegenhouden. Ik wil het ook gewoon laten gebeuren. Carpe Diem… pluk de dag
Stemmetje… luisteren!
Al jaren heb ik eigenlijk dezelfde oorbellen ingehad. Een langwerpig kettinkje wat ik door allebei de gaatjes in mijn oor reeg. Handig, zat nooit in de weg en ik had er nooit last van… gewoon puur gemak dus. Sinds een poos ben ik weer allerlei oorknopjes in gaan doen.. leuke kleurtjes, of knopjes met energetische steentjes, zoals amathyst. Maar die dingen slapen niet lekker als je met je oor op een arm in slaap valt. Dus die gaan tegenwoordig ’s nachts uit, netjes in een potje op het nachtkastje en de volgende ochtend weer in… of anderen. Vlak voor ik vanmorgen naar het zwembad ga sta ik mijn oorknopjes in te doen. Twee nieuwe van blauwe onyx en twee goedkopere van de HEMA in de kleur van mijn jurkje. Bij de eerste denk ik.. zou ik ze in doen… maar ze zitten stevig en ach.. die moeten toch tegen chloor kunnen. Als ik het tweede paar in doe hoor ik een stemmetje… die zitten wel wat los… “onzin” zeg ik tegen het stemmetje. Ik heb ze al een paar dagen in, niets mee aan de hand… het stemmetje sputtert nog wat, maar weet dat als ik niet wil luisteren, ik dus ook niet luister. En dat is STOM, want nu ben ik dus die beide oorknopjes kwijt. Eigen schuld. En nee, niet tijdens het zwemmen verloren. Het grote bovenbad was dicht, omdat het dek er niet af kon. We moesten in het koude ondiepe zwemmen. En als compensatie mochten we op kosten van het huis een warme douche nemen… dus heerlijk met het hele hoofd onder die warme douche.. en daarna de krullen stevig afdrogen… tenminste.. ik denk dat ze daar van losgeschoten zijn. Vond in ieder geval in mijn kleedhokje nog 1 achterkantje.. de rest is nergens meer te vinden. Wellicht dat ze nog een keer ergens komen bovenborrelen… maar anders.. .pech… Had ik maar naar dat stemmetje moeten luisteren!
Wankeltjes
Hier in huis was het strijden tegen een hoge bloeddruk. Dieet aangepast en zout zoveel mogelijk de deur uit. Voor mij was een wat hogere bloeddruk best een feestje.. het wankele wat ik heel lang heb gehad (bloeddruk laag en HB laag) was verdwenen. Ik kon opstaan zonder weer neer te vallen en licht in het hoofd was ik niet meer. Nadeel… ik was wel 90 kilo, at, nee snoepte, veel te veel en dan vooral suikers en andere snelle koolhydraten. Lees verder
Van die kleine dingen
ik kijk televisie, of liever.. ik bankhang wat met mijn laptopje en op de achtergrond staat de televisie aan….ik kijk met een half oog. Ik zie twee mensen… eentje streelt de ander in het gezicht.. liefdevol, teder… en zo komen er hier en daar nog wat beelden voorbij. En ik voel dat ik heimwee heb… heimwee naar die tedere momenten. Ze kunnen er zo weer zijn, maar toch ook weer niet. Ik mis ze, ik verlang er naar, ik voel me eenzaam. Het zijn de momenten die me vorig jaar zo hebben wakker geschud, die ik diep in mijn hart koester. Momenten waar ik zo naar kan verlangen. Dan hoop ik dat de achterdeur hier open gaat en ik voetstappen hoor, dat ik naar achter kan lopen en in een paar stevige armen kan springen en daar lang kan blijven. Maar het kan nog wel even duren voordat die voetstappen weer door de achterdeur binnen komen. En dan zal daar even de knuffel zijn als begroeting en zullen we de avond als goede vrienden doorbrengen. Toekomstmuziek… droom… ik hoop ooit werkelijkheid. Want zoals vaker gezegd…. ik geniet van de momenten in het zwembad, maar het is zo kort, er kan zo weinig gepraat worden en oh… ik zou zo vreselijk graag een avond gewoon even heerlijk met hem willen bomen, over van alles en nog wat.. over communicatie, over praten, over liefde, over ons, over muziek, over weet ik wat… maar gewoon met een wijntje op de bank, een knabbel die prikkelt op de tong…..samen…. als vrienden…..